Geleneksel mutfak kültürü

Geleneksel mutfak, ölçü listesine indirgenemez. Düğünde, bayramda, hac uğurlamasında ve yağmur duasında aynı kazanın başına toplanmak, yemeğin toplumsal yanıdır. İmece, malzemenin ve emeğin bölüşülmesidir. Sofra, evin özel yemeği ile mahallenin ortak yemeği arasında gider gelir.

Tören keşkeği, buğday ve etin birlikte pişirildiği, düğün ve hayır işlerinde kurulan bir örnektir. Dövme, dualama ve komşuyu çağırma, keşkeğin yemekten ayrı duran tören katmanıdır. Tören keşkeği geleneği UNESCO temsilî listesine 2011'de kaydedilmiştir. Bu sayfa keşkeğin nasıl pişirileceğini anlatmaz.

Anadolu sofrasında hamur, bulgur, yoğurt ve et bir arada görülür. Türk dünyasında pilav, süt ürünleri ve et, bozkır mutfağının taşınan öğeleridir. Yufka ve lavaş gibi ince ekmeklerin yapılıp paylaşılması, 2016'da çok ülkeli bir UNESCO kaydına girmiştir. Ekmeğin adı ve saçı değişir. Ortak olan, ekmeğin sofranın ortasında durmasıdır.

Türk kahvesi, çekirdeğin ince çekilip cezvede pişirilmesi ve sohbetle birlikte içilmesi bakımından ayrı bir kültür kaydıdır. UNESCO bunu 2013'te temsilî listeye almıştır. Kahve burada bir tarif olarak değil, ikramın adabı olarak anılır. Bayramda tatlı dağıtmak ve aşureyi komşuya götürmek de aynı paylaşım çizgisindedir.