Halk oyunları

Türkiye'de halk oyunları tek bir adım dizisine ve tek bir kıyafete indirgenemez. Halay, zeybek, horon, bar, hora ve karşılama; düğün, bayram ve toplu karşılamalarda oynanan başlıca biçimlerdir. Hangi biçimin nerede durduğu, o yörenin düğün düzeni ve çalgısıyla birlikte anlaşılır.

Halay, el ele veya parmak tutuşuyla dizilen toplu oyundur. Doğu ve Güneydoğu ile İç Anadolu'nun birçok ilinde düğünün omurgasıdır; tempo ve figür ilçeden ilçeye değişir. Ege'de zeybek, ağır ve dik duruşuyla bilinir. Karadeniz'de horon, kemençe eşliğinde sık adımlarla oynanır. Erzurum ve Kuzeydoğu Anadolu'da bar adı öne çıkar. Trakya'da hora, Balkan coğrafyasıyla temaslı bir halka oyunudur. Marmara'da karşılama, karşılıklı saf düzeniyle anılır.

Köy meydanındaki icra ile festival sahnesindeki düzen aynı şey değildir. Meydanda oyun, düğünün bir parçasıdır. Sahne ise seçilmiş figürlerin seyirciye gösterilmesidir. Bu sayfa bir yarışma yönetmeliği değildir. Amaç, ortak bir ulusal koreografi uydurmak değil, yöre farkını korumaktır.

Oyun çoğu zaman davul-zurna, kemençe, tulum veya bağlama ile yürür. Çalgı değişince adımın nefes aldığı yer de değişir. Halk oyunları bu yüzden yalnızca beden hareketi değil; çalgı, giysi ve tören düzeninin birlikte taşındığı bir kültür katmanıdır.