Ebru

Ebru, yoğunlaştırılmış suyun yüzeyine serpilen boyanın kâğıda geçirilmesidir. Suyun kıvamı için geleneksel olarak kitre kullanılır. Boya, suda dağılmasın diye öd ile ayarlanır. Desen suyun üstünde iken kâğıt kapatılır ve çekilir. Her çekiş tek nüshadır. Aynı tekne, bir sonraki kâğıtta birebir tekrar etmez.

Yerleşik adlandırma, desenin nasıl kurulduğunu söyler. Battal, serpme lekeye bırakılan temel biçimdir. Gelgit, tarak ve şal, boyanın aletle yönlendirildiği düzenlerdir. Bülbül yuvası, damlanın tel ile açılmasıdır. Çiçekli ebruda lale, karanfil ve sümbül gibi biçimler battalın üstüne ayrıca kurulur. Bunlar üslup adıdır.

Ebru, kitap cildinin yan kâğıdında ve yazı levhasının pervazında da kullanılmıştır. Yalnızca duvara asılan bir tablo değildir. Kitabın iç düzenine de girer. UNESCO, Türk kâğıt süsleme sanatı olarak ebruyu temsilî listeye 2014'te almıştır.

Bu sayfa boya ölçüsü ve kitre tarifi vermez. Usta-çırak ilişkisinde temel beceri yıllarla oturur. Kayıt metinleri, sanatın kısa sürede öğrenilen bir hobi değil, aktarılan bir meslek bilgisi olduğunu yazar.