Cönk, çoğu dar ve uzun, halk şairinin şiirlerini yazdığı defterdir. Âşık, başkasının şiirini de kendi cönküne geçirebilir. Bu yüzden cönk bir divanın temiz basması değildir.
TürkAta kütüphanesi elinde bir cönk tuttuğunu söylemez. Tek bir şairin cönkü, varmış gibi adlandırılmaz. Karacaoğlan sayfası, şiirlerin cönklerde görüldüğünü söyler; o cümlenin yerine bir nüsha konmaz.
Yanındaki sayfa yazma kavramıdır. İkisi de nadir eser türünü anlatır, bir nesneyi teşhir etmez.