Umay, doğum, çocuk ve koruyuculukla anılan dişil bir ruhtur. Kül Tigin yazıtında kağanın annesi Umay’a benzetilir. Bu, adın 8. yüzyıl Türkçesinde yaşadığını gösterir.
Ayrıntılı Umay hikâyeleri daha çok sonraki Sibirya derlemelerindedir. Yazıt, uzun bir efsane metni bırakmaz.