YAĞMUR

YAĞMUR

Artık yağmuru hissediyorum başımda,
Seyrelmiş saçlarım olgunluk yaşımda,
Kayan damlalar son hızla gür kaşımda,
Şükür ola, rahmet toprağımda taşımda.

Yağmur gelince toprak derinden güler.
Açar çiçek; nebatat, boyunca filiz sürer.
Tabiat uyanırken canlı, devran için ürer.
Şükür ola, rahmet toprağımda kükrer.

Yağsın yağmur, silsin yüreklerden pası.
İnsanoğlu çalışsın, güçlensin, kol kası.
Köylü ağıt yakmasın, gelsin emeğin hası.
Şükür ola, rahmet ilimde tutmaz hiç yası.

Gelince yağmurlar, yürek yangınım söner.
Harcanan emekler, kazanç harmanına döner.
Sevgiyle çalışınca nasıl geçip gider bu günler.
Şükür ola, rahmet sarmalı olmuş, hep gözler.

Gökyüzünde yıldızlar ulaşılmaz mesafe, sondu.
Kovsan gidecek değildi bulutlar, çiçekten boldu.
Yağmur! Sen giderken gözlerim, ağlama doldu.
Şükürler ola, rahmet deryasına yörem gark oldu.

Muammer AZMAK 15.02.2025