Leoparın Çağrısı

By: Henry Jeffreys

Bu yıl belki de şimdiye kadar yaşadığım en güzel şarabı kokladım. Prens Fabrizio’nun Palermo’daki sarayının bahçesinde dolaştığı ve “erken portakal çiçeğinin erotik bir esintisi” koktuğu Leopar sahnesini akla getirdi.
Ama prensin bahçesi olgunlaşmış, “, etli ve hafif kokuşmuş” olsa da, tadına baktığım şarapta tatlılık tazelikle yumuşatıldı ve kesinlikle “bazı azizlerin kalıntılarından damıtılmadı”.
Giuseppe Tomasi di Lampedusa’nın romanında prensin ailesinin sahip olduğu kurgusal mülkten sonra Donnafugata adlı bir yapımcı tarafından yapılan tatlı bir şarap olan Ben Ryé’ydi. Tadına bakmak, tarih, edebiyat ve duyusal zevkin neredeyse mükemmel bir karışımıydı.
Rüzgarların saatte 160 mil hıza ulaşabildiği ve asmaların toprağa yakın küçük çalılıklarda eğitilmesi gereken Sicilya yakınlarındaki küçük bir ada olan Pantelleria’dan geliyor. “Ben Ryé” adı, “rüzgarın oğlu” anlamına gelen Arapça’dan türetilmiştir – Pantelleria, Tunus’a Sicilya’dan daha yakındır ve güçlü bir Mağribi etkisini korur. Kullanılan çeşit, Leopar’daki bahçe gibi etli ve olgunlaşmış olana meyilli olabilen bir üzüm olan Maskat’ın yerel bir türü olan Zibibbo’dur.
Ben Ryé ise farklı. Üç aşamada eklenen kurutulmuş üzüm yığınları ile fermente edilmiş taze meyve suyu karışımından yapılır. Bu şekilde kuru üzümden tüm zenginliği ve tatlılığı alır ve tazeliğini korursunuz.
Genç şarabın tadı kayısı, limon çiçeği ve karamelize portakaldan oluşuyor ve yıllandıkça tadı biraz marmelat gibi olmaya başlıyor. Şüphesiz dünyanın en büyük tatlı şaraplarından biridir. Evde denediğim 2017 vintage’a o kadar hayran kaldım ki, komşumu tadına bakmaya davet ettim.
Arkasındaki aile, birçok Sicilyalı gibi İspanyol kökenli olan Rallos’tur. 13. yüzyıldan beri ada çoğunlukla şu ya da bu türden İspanyollar tarafından yönetiliyordu.
Leopar, Bourbon kuralı 1860’ta Garibaldi’nin gelişiyle gölgede kalmak üzereyken açılır. Lampedusa’nın yazdığı gibi, “Her şeyin olduğu gibi kalmasını istiyorsak, bazı şeylerin değişmesi gerekecek” diye yazıyor.
Diego Rallo, işini 1851’de Marsala’da kurdu ve endüstrinin büyük ölçüde İngilizlerin elinde olduğu bir dönemde Woodhouse, Ingham ve Florio’daki tüccar evlerinden demiryolu hatlarının diğer tarafında müstahkem şarap üretti.
20. yüzyılda, Marsala hızlı bir düşüş yaşadı, bu nedenle 1983’te bir soyundan gelen Giacomo Rallo, güçlendirilmemiş birinci sınıf şaraplara geçmeye karar verdi – Sicilya şarabı, Marsala veya kuzey İtalya’nın şaraplarını güçlendirmek için kullanılan dökme ürünler anlamına geldiğinde cesur bir hareket.
Giacomo’nun altıncı nesil şarap üreticisi olan oğlu Antonio ve eşi Barbara ile Scott’ın Mayfair’deki restoranındaki Renoir Odası’nda akşam yemeğinde Miró, Chagall ve evet, Renoir’in orijinal tablolarıyla tanıştım. Çok Leopar benzeri bir ortam.
Dondurucu ıslak bir geceydi, ama şarapların baş döndürücü kokusu duruma biraz Sicilya sıcaklığı getirdi. Donnafugata’nın, Giacomo Rallo’nun karısı Gabriella Anca Rallo’nun sahip olduğu, Sicilya’nın güneybatısındaki Valle del Belice’de, The Leopard’daki Donnafugata’nın geniş kurgusal mülküyle aynı yerde olan Contessa Entellina Malikanesi’nde nasıl başladığını açıkladı.
Alışılmadık bir şekilde Giacomo, Sicilya Süper Toskana gibi bir şey üretmek için Nero d’Avola’nın yanına Fransız çeşitleri Cabernet Sauvignon ve Tannat’ı dikmeye karar verdi. Visconti’nin 1963 yapımı filminde Alain Delon’un canlandırdığı Leopar’daki karizmatik yeğeninden sonra ona “Tancredi” adını verdi.
1989’da genişlemeye başladılar ve şu anda Trapani, Etna, Pantelleria ve Vittoria’da beş ayrı mülk ve üzüm bağları var.
Sicilya’yı, batı Sicilya’nın kavurucu sıcağından Etna’nın yüksek rakımlı üzüm bağlarına kadar, adanın farklı bölgelerinde üretilen çeşitli iklimlere ve farklı şaraplara sahip bir ülke olarak düşünmek faydalı olacaktır.
Donnafugata’dan gelen her şey denemeye değer. Özellikle Tancredi etkileyici bir şekilde dengelidir ve Bordeaux’nun sıcak bir yılda genellikle yüzde 15’e ulaştığı bir zamanda sadece yüzde 13,5 alkol içerir. Biraz yaşla denemeyi çok isterim.Frappato üzümleriBen Ryé bir yana, belki de tattığımız en çağrıştırıcı Sicilya şarabı, adanın güneydoğusundaki Syracuse yakınlarındaki Vittoria’dan Bell’Assai’ydi. Çilek ve narın sarhoş edici aromalarını veren, ancak hafif ve ferahlatıcı bir damak tadına sahip olan Frappato üzümünden yapılır. “Aromalarla dolu bir sis, ardından tavuk ciğeri, haşlanmış yumurta, dilimlenmiş jambon, tavuk ve yer mantarı, et suyunun enfes süet tonunu verdiği sıcak, parıldayan makarna yığınları halinde yer mantarı” salan romandaki ünlü makarna turtası ile sansasyonel olacağını hayal ediyorum.
Romanın tamamı duyular için bir ziyafet, klasik statüsünü tamamen hak eden nadir kitaplardan biri. Tavsiyem çok hızlı okumamanız, yoksa kurnaz mizahı ve ironik tonu kaçırırsınız. Ben Ryé gibi, en iyisi çok, çok yavaş, her kelimenin tadını çıkararak zevk almak.