A. Yağmur Tunalı'nın 'Yılmaz Öztuna' kitabı yayınlandı

YILMAZ ÖZTUNA

Ömründe ömürler yaşayan Yılmaz Öztuna’nın biyografisini yazdım.
yaz ortasında kitap basılmaz denemez, basıldı.
Titiz bir baskıyla raflardaki ve internet kitapçılarındaki yerini aldı.
Yılmaz Öztuna, çok yönlü bir bilgin ve yazardır. Tarihçi, müzikolog ve jeneolog(Soybilimci)dur. Merakları ve uzmanlık seviyesinde hâkim olduğu konular bu üç alandan genişler. Edebiyattan siyasete kadar uzanan derin kültürü, içinde bulunduğumuz ihtisas çağında rastlanmayacak bir aydın profilini verir.
Yazdıkları geniş kitlelerce okundu ve sevildi. Ahmet Refik’ten sonra “tarihi sevdiren isim” sıfatını kazandı. Osmanlı’ya itibarını iade eden yazardır. Tarih kitapları her seviyede insan tarafından okunabilecek, sade bir dille yazılmış eserlerdir. Müzikolog ve şecere âlimi olarak, iki ciltlik Türk Mûsikîsi Ansiklopedisi ve beş ciltlik Devletler ve Hanedanlar eserleri Türk ilim ve sanat tarihinde her zaman başvurulacak kaynaklardır.
Öztuna, kişiliği ve yaşama ölçüleriyle büyük bir karakterdir. Yıllarca yakınında bulundum ve kendisiyle televizyon programları yaptım. Dolayısıyle bu eserde, nasıl yazdığı ve eserleri kadar nasıl yaşadığı da önemli bir yer tutuyor. Hayatı, eserleri ve şahsiyeti, şahitliklerle, hatıralarla, yorum ve değerlendirmelerle verilmeye çalışılıyor.
Bana öyle gelir ki yazılan her eser eksiktir. Biyografiler kesinlikle eksiktir. Yılmaz Öztuna gibi çok yönlü, bir daha zor yetişir bir deryayı tam olarak verdim demek zaten mümkün değildir.
Bir bakıma bazı eserleri zaman tamamlar. Yazılanlar, meraklıların kendi bilgilerini ve değerlendirmelerini hatırlamalarına ve zihinlerinin tahrikine yol açarsa ne âlâ! Bu yol açılmış demektir. Benim bu eserden beklediğim, böyle bir zihin tetiklenmesiyle Öztuna’nın değişik ilim ve sanat bakışlarıyla yazılması ve konuşulmasıdır.
Türk Kültürüne Hizmet Vakfı’na, aziz başkan Serafettin Yılmaz’a, en çok yorulan Burcu Akarsu’ya ve hizmeti geçen çok sayıda değerli insana şükranlarımı sunuyorum. Cumhuriyet’in 100. yılında 100 biyografi projesi kolay alınacak bir yük değildi. 100 değilse de yakın sayıda muazzam bir biyografi külliyatı oluşturmayı başaracaklar.
O seriden çıkan Yılmaz Öztuna kitabı artık okuyucusuna emanettir.
Her yayın sonrası eleştiriler beklemek her yazarın hem istediği, hem de eserinin hakkıdır.
Biz sohbet halkasında bulunanlar, Yılmaz Öztuna’ya “Beyefendi” derdik. Beyefendi’yi minnet ve şükranla anıyorum.Bu eser, benim için hem entelektüel mecburiyet, hem de dostluk borcuydu.
Nihayet, bu eserle, aziz üstadın, Türk’ün büyük evladının aziz ruhunu hoşnud edebilmek bahtiyarlığını duyabilmeyi ümid ediyorum.